فرصت تامین تایرهای باری، پیش از اجرای مکانیسم ماشه سوخت
با اجرایی شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای سازمان ملل، واردات کالاهای اساسی از جمله تایرهای باری اتوبوسی که امکان تولید تمامی نیازکشور توسط تولید کنندگان داخلی وجود ندارد با مشکل مواجه خواهد شد.
به گزارش موتورمگ، برآورد کارشناسان صنعت و بازار تایر از مصرف سالیانه۲٫۵میلیون حلقه تایر باری اتوبوسی در سال حکایت دارد. بازار مصرفی که دو تایرساز داخلی تولید کننده محصولات رادیال باری اتوبوسی یعنی گروه صنعتی بارز و سبلان رازی تنها قادر به تامین و تولید نزدیک به ۶۰۰هزار حلقه از آن هستند. در چنین شرایطی که تولید و تقاضا در بازار با یکدیگر همخوانی ندارند تنها راه حل موجود واردات صحیح و هدفمند تایر به کشور است که از سالها قبل توسط تجار و شرکتهای معتبر بازرگانی انجام شده است. اما آنچه حائز اهمیت است تصمیمات خلق الساعه برخی مسئولان دولتی است که ناگهان یا شیرفلکه واردات را تا انتها باز میکنند و به تولید داخل لطمه میزنند، یا اقدام به بستن آن میکنند و یکباره کشور را دچار بحران کمبود تایر میکنند.
بر اساس گزارشهای موجود، ثبت سفارش واردات تایربه کشور از گروه محصولات سواری گرفته تا رادیال باری اتوبوسی بیش از ۲۰۰روز متوقف بوده و حال با اجرایی شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای سازمان ملل به یکباره مسئولان به فکر تامین تایر سنگین و تامین بازار افتادهاند.
این درحالی است که اگر تعلل ۲۰۰روزه در ثبت سفارش و واردات تایرهای سنگین صورت نمیگرفت، حتی با اجرای تحریمهای جدید، کشور برای مدتها مشکلی در زمینه تامین تایرهای سنگین در کشور نداشت. امروز اما ذخایر تایرهای باری کشور به شدت رو به کاهش است و همین موضوع باعث شده تا ثبت سفارش جدید تایر به کشور پس از ۲۰۰روز از سرگرفته شود. تعللی که بیشک در آیندهای نزدیک شوک قابل توجهی به بازار وارد خواهد کرد ورانندگان حمل ونقل بار و مسافر برای تامین تایر خود با مشکل مواجه خواهند شد.
با اینکه خبرها از سرگیری ثبت سفارشها حکایت دارد اما بعید است با فرصت سوزی انجام شده، تامین تایرهای سنگین به کشور به موقع انجام شود. ریسک بالای واردات پس از تحریمهای جدید با بازگشت تحریمهای سازمان ملل، ریسک واردات تایر به شدت بالا خواهد رفت.
کشتیها در مسیر دائما بازدید خواهند شد، بارگیری در دریا جای خود را به بارگیری در بنادر میدهد و فاصله زمانی سفارش تا تحویل تایر از سه ماه به بیش از شش ماه افزایش خواهد یافت.
عدم تمایل شرکتهای بیمه برای بیمه کردن محمولهها را نیز باید به ریسکهای متصور درمسیر واردات تایر اضافه کرد تا مشخص شود در آینده، کمتر تاجری حاضر است سرمایه خود را با ریسک بالا تبدیل به تایر کند و از فروش آن در بازار ۲۰درصد سود کند.
تمامی این موارد وقتی در کنار هم قرارمی گیرند این واقعیت بیش از پیش روشن میشود که آینده بازار تایر در دست تولید کنندگان داخلی قرار خواهد گرفت وبه احتمال زیاد بازهم شاهد ایجاد صفهای فروش تایر دولتی مقابل مغازههای تایرفروشی خواهیم بود. اما نکته اینجاست که تایرسازان داخلی تنها امکان تامین صد درصدی گروه محصولات سواری آنهم در سایزهای ۱۳تا ۱۵را دارند و برای بقیه خودروها یا واردات غیررسمی به کمک بازار خواهند آمد یا شرکتهای با سابقه، شرایط جدید را به جان خواهند خرید و در هر شرایطی اقدام به تامین نیاز بازار خواهند کرد.
سردبیر و نویسنده :علیرضا کافی
